kiekeboe
Kiekeboe!

Vandaag zijn Amber en Jade precies 16 maanden, wat worden ze plotseling snel groot! Van verbazingwekkend zoete en makkelijke baby’s zijn ze veranderd in gezellige en ondernemende dreumesjes. Ik vind deze leeftijd zo leuk! Maar het makkelijke is er wel af…

Zo klimmen ze graag. Toen Roosje dat deed vond ik dat al een beetje eng, maar nu twéé kindjes vrolijk op de bank staan te springen als ik even met mijn ogen knipper, vind ik dat helemaal stressvol. Want wie vang je als eerste op? ‘Wie eerst?‘ Dé vraag van tweelingmoeders volgens mij.. En als je de één van de bank hebt gehaald (om maar bij het voorbeeld van de bank te blijven, ik had ook kunnen zeggen: ‘uit de boekenkast’,’uit de kerstboom’, ‘bij de tv vandaan’ enzovoorts) en nummer twee veilig wil stellen, dan staat nummer één al weer triomfantelijk op de bank met één been over de rugleuning! Daar zijn hele grappige filmpjes van op Facebook, maar in real life vind-ik-het-minder-leuk…

En wie haal je bijvoorbeeld als eerste uit bed als ze ’s ochtends wakker zijn geworden? Voorheen vond de zus die in het bedje achter bleef dat nog niet zo’n punt, helemaal niet wanneer ik haar even een speeltje gaf. Maar nu lijkt de achterblijver toch behoorlijk verontwaardigd, beetje verdrietig in ieder geval. En om nou met twee kinderen de trap af te gaan vind ik eigenlijk onverantwoord worden, ze wegen een kilo of 12 denk ik en als er één gaat spartelen ben ik de sjaak.

Ze vonden elkaar al vanaf heel klein heel erg lief, lagen graag met hun hoofdjes tegen elkaar in de box en hadden vaak elkaars handje vast. Maar op deze leeftijd krijgen ze steeds meer interactie. Wanneer één zus huilt, komt de andere toesnellen met een speentje en doet ‘Aaiii’ over het bolletje van haar zusje. En ze gaan ook echt samen spelen nu; ze doen samen kiekeboe, rennen achter elkaar aan, doen een soort van overgooien samen, geven elkaar spontane highfives en laatst zag ik ze elkaar voor het eerst een kusje geven <3 <3. Ik vind die zusterliefde zó prachtig om te zien, echt dubbel genieten als moeder!

MAAR ze gaan nu ook een beetje ‘ruzie’ maken samen. Hun favoriete speelgoedje is steevast het speelgoedje dat de ánder vast heeft! Een hoop geduw en getrek en uiteindelijk gehuil van één van de twee meisjes. Soms geeft de ‘winnaar’ een ander speeltje aan de ‘verliezer’, als troost, en dat werkt dan ook nog! Als ze zitten is dit geharrewar nog wel onschuldig, maar staand wordt het levensgevaarlijk. Dat gaat ongeveer zo: ‘Zus loopt alvast weg met een speeltje dat ze niet wil afstaan, wantrouwend kijkt ze over haar schouder. Andere zus neemt een sprintje, met haar ogen strak gericht op haar target, het speeltje. Als de afstand klein genoeg is aarzelt ze geen moment en haalt zus met speeltje en al naar de grond: Touchdown!’ En dan begint het damesworstelen in de categorie <15 kg. Maar die wedstrijd laat ik natuurlijk niet doorgaan…

En ze krijgen praatjes! Net kleine papegaaitjes zijn het. Wat wil je ook met die wijze grote zussen? Wat zal het een kippenhok zijn hier over een tijdje met die vier kakelende meiden :-) . Maar ik vind het heerlijk dat ze zo van zich laten horen, kan niet wachten tot ze precies kunnen zeggen wat ze willen.

We hebben het vaak nog over de ‘baby’s’ hier in huis, maar dat kan natuurlijk alláng niet meer! Nee, het is babytijdperk is hier echt wel voorbij. Ik heb enorm van ze genoten toen ze baby’tjes waren hoor, maar hoewel ik het er nu niet makkelijker op vind worden, vind ik het eigenlijk wel steeds léuker!

Het zijn namelijk echt ontzettend leuke mensjes aan het worden 😀 😀

Facebook Comments
16 maanden – Over touchdowns & een eerste kus…
Getagd op:                        

Een mening over “16 maanden – Over touchdowns & een eerste kus…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge