Ok, whát was I thínking??? …. Ik heb vandaag echt zo’n moment gehad dat ik dacht ‘somebody shoot me!’! Ik hou eigenlijk ook niet van al die Engelse termen, sorry, maar ik had een soort van mental breakdown.

Ik zal eens even wat vertellen over dat moment…

Roosje was op de peuterspeelzaal en ik ging Lily ophalen met Amber en Jade. Toen ik bij de school parkeerde riepen ze in koor: ”Uit, uit, uit!’. Tja, daar kon ik geen weerstand aan bieden. Ze worden ook al zo groot, ze vinden het heerlijk om te ‘lopuh‘, het is ook zo zielig om altijd maar vast gebonden in de kinderwagen te zitten, en het moet er toch eens van komen, bovendien hadden ze voor de verandering hun schoenen nog aan…. Dus ik besloot ze ‘los’ mee te nemen. Stom stom stom stom, dat doe ik nóóit meer!

Het begon heel leuk en schattig, ze vonden het geweldig! Ze liepen alle kanten uit, allebei een andere kant op natuurlijk, maar het was nog prima bij te benen. Af en toe greep ik een beetje in, net zoals je zo’n rijdend speelgoedauto’tje optilt om het van richting te laten veranderen, maar het ging nog goed. Ze groetten iedereen op het schoolplein (‘hai, hai, hai‘ zeggen ze dan en ze steken hun hand omhoog) en ze zagen er ook té snoepig uit, met hun schattige laarsjes, leuke mutsjes, maar vooral die stralende gezichtjes! Toen spotten ze een meneer op een scootmobiel, dat vonden ze bijster interessant. ‘Kan toch geen kwaad?” vroeg ik, toen ze met vier handjes aan het apparaat begonnen te zitten. “Nee hoor, geen probleem!” En toen zag ik Amber aan het ventiel van de band peuteren. Ik tilde haar op, niets aan de hand. Maar toen was mevrouwtje natuurlijk boos. Ik wist haar af te leiden, maar inmiddels was het ontzettend druk op het plein en werden de kleutertjes al één voor één losgelaten. Van te voren had ik gedacht dat ik dan één kind op mijn arm zou nemen en de ander aan het handje en dat we dan met Lily ‘gewoon’ naar de auto zouden lopen. Lily zou het ook wel leuk vinden om met haar zusjes te pronken en zou ze ook vast graag een handje willen geven.

Het ging een béétje anders. Lily kwam niet op haar vrolijkst uit school (… zacht uitgedrukt) en ik had één krijsend kind totaal onergonomisch onder mijn arm geklemd en van de ander trok ik bijna het armpje uit de kom, omdat ze plotseling op de grond wilde gaan zitten. En blíjven zitten ook. Daar sta je dan. En ik bleef maar kalm en vriendelijk lachen naar al die mensen voor wie we de stoep compleet blokkeerden. Wat kan je anders? Maar op dát moment had ik dus wel heel ontzettend graag door de grond willen zakken.

Ik weet niet meer hoe, maar uiteindelijk had ik ze toch alle drie in de auto, met hulp van Lily hoor, dat weet ik nog wel. Snel naar Roosje, die opgehaald moest worden van de peuterspeelzaal. Daar aangekomen was de eerste plek waar ik mijn gevaarte kon parkeren twee straten verderop, de meiden in de auto laten was dus echt geen optie. Dit keer laadde ik ze in de kinderwagen en raceten we naar Roosje, waar we nog nét op tijd aankwamen, maar madammetje toch beledigd was dat ik dit keer eens niet als een van de eerste moeders bij de deur stond…

De auto staat nu nog steeds in de buurt van de peuterspeelzaal, ik besloot met z’n allen naar huis te lopen.. Om even bijkomen :) Oké… de echte reden voor ons wandelingetje is dat ik er een beetje tegenop keek om die kleintjes voor de vierde keer die dag in hun autostoeltjes te moeten zetten. Ze doen namelijk aan planking tegenwoordig.

Voorlopig stop ik de tweeling nog gewoon in de buggy op de doordeweekse dagen. Arme meiden, maar dan gaan we maar gewoon los in het weekend:

geen buggy

Facebook Comments
What was I thinking?! De tweeling blijft voorlopig in de buggy!
Getagd op:                

13 thoughts on “What was I thinking?! De tweeling blijft voorlopig in de buggy!

  • Pingback: Je kind aan een tuigje? - LOVE4PINK

  • februari 17, 2016 op 3:34 pm
    Permante link

    Zo herkenbaar!
    Met een baby en wandelende dreumes dacht ik een keer “die komt vanzelf wel terug”. Mooi niet. Ik moest de buggy noodgedwongen laten staan om te voorkomen dat mevrouw (1,5) in de sloot zou eindigen. Voelde me zo stom, die gaat dus ook voorlopig lekker in de kinderwagen als ik geen extra paar handen heb.

    Beantwoorden
  • Pingback: De club van tweelingmoeders - LOVE4PINKLOVE4PINK

  • februari 3, 2016 op 7:57 pm
    Permante link

    Ik voel en zweet met je mee. HIer blijven ze ook echt nog even in de buggy hoor (vind het met dat ding al zweten genoeg ;-))

    Beantwoorden
  • januari 28, 2016 op 7:16 pm
    Permante link

    Ooh arm ding, haha. Moest wel heerlijk om je blogje lachen.
    Moest ook meteen denken aan de afgelopen vakantie. Bij een pitstop troffen we eens moeder met een drieling. Bijna 2 schatte ik en alles ging een andere kant op. Complete chaos. Had echt te doen met die moeder.

    Beantwoorden
    • januari 28, 2016 op 6:28 pm
      Permante link

      Ja het is anders ook gewoon niet veilig hè?! Maar toch vind ik t een beetje zielig voor ze..

      Beantwoorden
  • januari 28, 2016 op 11:24 am
    Permante link

    hahaha wat een vreselijk herkenbaar stuk, en dat met alleen 1 tweeling, in plaats van nog 2 kids erbij :-)
    Horror!! hahaha, maar wel heel stoer dat je het gewoon gedaan hebt!!

    Ik was nog even bang dat de band van de scootmobiel leeg zou lopen, gelukkig is dat niet gebeurd. Het had dus wel nóg erger kunnen zijn 😉

    Beantwoorden
  • januari 28, 2016 op 10:05 am
    Permante link

    Haha sorry moet er toch een beetje om grinniken. Het is zo herkenbaar, ook al heb ik niet eens een tweeling. Ze doen altijd precies wat je niet wil ;). Maar het is toch weer gelukt. Top

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge