Na mijn eigen verhaal over de tweelingzwangerschap verteld te hebben, is het nu de beurt aan Charlotte. Charlotte en haar man hadden al een dochter van vier jaar toen zij zwanger werd van een eeneiige tweeling.

Charlotte vertelt haar verhaal graag, omdat ze denkt dat het, voor aankomende tweelingmoeders, fijn is om positieve verhalen te lezen over tweelingzwangerschappen! Dat denk ik ook!

Lees hier haar verhaal:


Het is een tweeling!

Toen ik bij ongeveer negen weken zwangerschap voor een echo ging, vertelde de arts ons dat ik zwanger was van een tweeling! Het was net alsof ik in een film was beland. Mijn man en ik begrepen er niks van. Er was ook totaal geen aanleiding geweest om te denken dat ik wellicht zwanger kon zijn van twee baby’s. Het heeft wel een week geduurd, voordat we van die verrassing bekomen waren! Uiteraard waren we wel heel blij en we werden gedurende de zwangerschap ook steeds blijer met het nieuws.   Ik had altijd al de wens voor drie kinderen en mijn man voor twee. Het voelde alsof ik had gewonnen :) .

 

Vertrouwen

Doordat de zwangerschap van mijn dochter zo positief was verlopen, inclusief thuisbevalling, had ik veel vertrouwen in de tweelingzwangerschap. De tweeling had ook ieder een eigen placenta, waardoor er op dat gebied weinig zorgen waren.

 

Reactie van de omgeving 

Onze omgeving was mega verrast natuurlijk! Toch was niet iedereen direct even enthousiast. Zij maakten zich zorgen, vanwege de zwaarte van een tweelingzwangerschap en ook of wij het thuis wel zouden kunnen bolwerken (qua werk, zorg voor de kinderen en het huishouden). Gelukkig zijn die zorgen, nu de tweeling er is, wel grotendeels weggenomen. Hoewel het soms natuurlijk weleens lastig kan zijn (denk aan tegelijkertijd snotje verkouden of  een doorkomend tandje op hetzelfde moment), gaat het ons ook eigenlijk best gemakkelijk af!

 

De zwangerschap

Het begin van de zwangerschap was ik erg misselijk. Ik was er toen van overtuigd dat ik weer een meisje zou krijgen, want tijdens de eerste zwangerschap was ik ook zo misselijk geweest. Ook heb ik erg veel last gehad van maagzuur, maar toen ik daar iets tegen voorgeschreven kreeg van de gynaecoloog, hielp dat als een tierelier. Waarom had de verloskundige daar niks over verteld tijdens mijn eerste zwangerschap?! Grrr, had me toen ook wel een hoop kommer en kwel kunnen besparen. Maar goed, maagzuur, misselijkheid en de zwaarte van mijn buik terzijde, heb ik een heel voorspoedige zwangerschap gehad. Baby A en baby B, zoals ze in het ziekenhuis werden genoemd, groeiden ook de hele zwangerschap gelijk en volgens het gemiddelde. Als je de verhalen op internet leest lijkt dat bijna uitzonderlijk.

 

Eenlingzwangerschap vs tweelingzwangerschap

Tijdens mijn eerste zwangerschap van een ‘eenling’ was ik veel actiever dan bij de tweelingzwangerschap. Ik ging vrolijk naar festivals, ging mountainbiken met vriendinnen en de dag voor m’n bevalling had ik nog een enorme wandeling gemaakt. Tijdens de tweelingzwangerschap zag ik er echter al na enkele weken uit alsof ik enkele máánden zwanger was. Ik was wel vrolijk aan de wandel (ik bedoel waggel), maar in een slakkentempo. Alles voelde veel zwaarder dan bij de eenlingzwangerschap. Het was nu wel in mijn voordeel dat ik een kleuter had die naar buiten wilde, anders was ik vooral blijven bankhangen, denk ik. Nu móest ik wel in beweging blijven, al moest ik mijzelf af en toe echt voortslepen.

 

Het zijn twee jongens! 

Vanwege het feit dat er een tweeling op komst was, hadden wij toch het gevoel dat het handiger was om het geslacht te weten, in verband met het kopen van de kleertjes en het klaar maken van de kamer. Je krijgt het al druk genoeg met de komst van de tweeling, en alle beetjes helpen om het jezelf zo makkelijk en praktisch mogelijk te maken. Ook voor de namenkeus; onze kinderen hebben allemaal twee namen en anders moet je wel heel veel namen gaan bedenken! Nu heb ik nog steeds ook leuke meisjesnamen in m’n hoofd, maar er komt vast ooit wel een huisdier, die ik dan alsnog die meisjesnaam kan geven 😉 .

 

De voorbereidingen

Aangezien wij al een dochter hadden, konden we natuurlijk wel een inschatting maken van wat we ongeveer konden verwachten. We zijn echter wel naar een informatiebijeenkomst geweest van de Nederlandse Vereniging voor Ouders van Meerlingen (NVOM), om ons specifiek voor te bereiden op de komst van de tweeling. De NVOM heeft ook een eigen website en Facebookpagina, die zeker een bezoekje waard zijn.

 

Het zwangerschapsverlof

Een paar weken voordat mijn zwangerschapsverlof zou in gaan ben ik, in overleg met mijn leidinggevende en de bedrijfsarts, ziek gemeld. Het werd lichamelijk te zwaar.  Ik was ook bang dat ik véél eerder zou bevallen, dat hoor je natuurlijk regelmatig bij tweelingen, maar ik wilde zó graag de 38 weken halen. Ook vanwege deze reden wilde ik iets eerder stoppen met werken. Ik was bang dat ik anders nauwelijks uitgerust zou zijn voor ik zou moeten bevallen. Wel fijn dat voor vrouwen die een meerling verwachten, het zwangerschapsverlof vanaf april 2016 verlengd zal worden met 4 weken (bron)!

 

De laatste loodjes

Ik vermoed dat ik wel zo’n 25 á 30 kilo ben aangekomen in totaal. Mijn buik zat enorm in de weg op het eind.  Normaal gesproken ben ik erg actief en onderneem ik allerlei activiteiten met mijn dochter, maar op het eind van de zwangerschap vond ik het zelfs zwaar om samen met haar boodschappen te doen. Ik sjouwde nog met de boodschappen en ondertussen hielp ik mijn dochter, die op haar fietsje mee was. Overigens was mij in het ziekenhuis afgeraden om nog te sjouwen met boodschappen :) .

 

De bevalling

Ik wilde echt héél graag een ‘natuurlijke’ bevalling, zodat ik weer snel op de been zou zijn.  Wel zo handig, met een kleuter en twee baby’s. Met 38 weken ben ik ingeleid op eigen verzoek, want ik werd het waggelen zat en vond het wel heel zwaar worden. Bovendien was verder nog alles goed met mij en de baby’s en wilde ik niet langer wachten tot het moment dat er misschien ineens iets níet meer goed zou gaan.

Nadat ik ben ingeleid op 11 maart 2015 rond 08:30 uur in de ochtend, zijn de jongens om 11:11 uur en 11:16 uur geboren. Zij kwamen kerngezond ter wereld en wogen beide rond de 2900 gram.

tweelingzwangerschap

Noah & Lucas

Pas vanaf 10:30 uur vond ik het echt pittig worden, daarvoor zat ik nog gezellig met mijn man te kletsen, tijdschriften te lezen en zelfs te WhatsAppen met vriendinnen die nog van niks wisten, maar zich wel afvroegen hoe het met mij ging. Maar ik heb heus wel wat pijn gehad hoor, want ik heb nog nooit zo hard geschreeuwd :)

Ik had een goed volgepakte koffer meegenomen naar het ziekenhuis, in de veronderstelling dat ik daar wel even zou moeten blijven… Maar omdat het allemaal zo goed ging mochten wij enkele uurtjes na de bevalling gewoon met z’n allen naar huis!

Daar konden wij, mede dankzij de geweldige kraamhulp, heerlijk genieten van de kraamtijd.

 

Tips voor tweelingmoeders in spé:

  • Ik heb tot een maand voor de bevalling ofzo nog aan zwangerschapsyoga gedaan, echt een aanrader! Totale ontspanning!
  • Koop vooral veel via Marktplaats. Een Stokke kinderstoel bijvoorbeel is duurzaam en kan je prima tweedehands kopen.
  • Zorg dat je wipstoeltjes in huis hebt, die zijn erg handig als je alleen thuis bent, maar wel twee kindjes de fles moet geven!

 

 

Charlotte, wat fijn dat alles zo voorspoedig ging! En wat een prachtige kereltjes! Dankjewel voor jouw verhaal! ♥

 

Vond je het leuk om dit tweelingzwangerschapsverhaal te lezen? Er komen nog meer verhalen aan! Mis ze niet en like Love4pink op Facebook !

Zou jij ook graag het verhaal over jouw tweelingzwangerschap delen? Leuk! Neem dan even contact op!

De namen in dit artikel zijn op verzoek fictief.

Gerelateerd: “mijn tweelingzwangerschap“, “wat een geluk

Facebook Comments
De tweelingzwangerschap van Charlotte

6 thoughts on “De tweelingzwangerschap van Charlotte

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge