Hoe noemen de vriendjes en vriendinnetjes van jouw kinderen jou?
Ik vond het tot nu toe allemaal wel prima, zo lang ze niet ‘hé jij daar’ naar me schreeuwden, vond ik het wel oké.

De vriendjes en vriendinnetjes van Lily noemen mij grotendeels bij mijn voornaam:  Liselotte. Ja, zo heet ik tenslotte. Hoe zouden ze me ook anders moeten noemen? ‘Mama van Lily’ Dat is ook wel goede optie.

‘Mama van Lily’, ik vond het geweldig klinken toen ik net de-mama-van was. Maar na zes jaar de-mama-van genoemd te zijn geweest denk je wel eens, ja de-mama-van heeft ook gewoon een naam hoor! De-mama-van is zelf ook nog iemand. En hoewel de-mama-van heus de titel is, waar ik het meest trots op ben, vind ik het zo af en toe ook best leuk om mijn naam nog eens te horen.

Maar toch liever niet meer uit een kindermond…

Laatst waren de meiden lekker aan het buitenspelen. We waren naar een leuk speeltuintje gegaan en er waren gezellig veel kinderen. Ik speelde wat met de kleintjes en babbelde wat met een andere moeder. Een heerlijk ontspannen sfeertje dus. Tja, en dan weet je dat er hommeles aan zit te komen natuurlijk, dat kan niet lang zo blijven. En ja hoor, daar kwam het eerste kind al huilend naar me toe. Pesterijtjes. Nou, lief doen tegen elkaar en weer even spelen maar. Maar nee hoor, daar was de volgende alweer en daarna weer een:

  • ze duwde me!
  • heb je voor ons een snoepje?
  • ik mag niet mee doen van ze!
  • mag ik een koekje?
  • zij wil nu al weer Elsa zijn en ze was net ook al Elsa, ik wil nu Elsa zijn!
  • ze sluiten me buiten!
  • mag ik een snoepje?
  • Zij wil altijd de baas spelen!

Na een hele tijd kleine brandjes te hebben geblust en tien x gezegd te hebben dat ze geen snoep meer kregen, had ik er wel genoeg van. Bovendien was het tijd om eens te kijken wat we gingen koken. Dan speelden ze maar verder spelen in de achtertuin hoor.

Hhmm makkelijker gezegd dan gedaan. De tweeling laadde ik eenvoudig in de bakfiets, maar hoe krijg je twee slechtgehumeurde kleuters weer mee naar huis? De oudste kreeg een lekkere ouderwetse driftbui en de ander besloot me totaal te negeren en nog ff te gaan voetballen. Eerst de driftbui maar, dacht ik. Een, voor mij wild vreemd, meisje besloot de feestvreugde nog even te komen vergroten: “Maar Liselotte…” zei ze “ik hoef ook nog niet naar huis” Nee, dat kan wel wezen, maar wij gaan nu toch echt weg hoor. “Ja maar Liselotteeee…. ” Oké, háár ging ik even negeren. Dat liet zij zich echter niet zo gemakkelijk gebeuren: “Hallo hallo Liselotte!!! Mag Lily alsjeblief nog even spelen alsjeblieft alsjeblief!”  Zucht.. wat irritant zeg! En net op het moment dat ik me pedagogisch verantwoord door mijn knieën laat zakken om even rustig met mijn dochter te praten (lees: omkopen, ik had ijs in de vriezer 😉 ), schreeuwt dat kind KEIHARD in mijn linkeroor “LI SE LOT TÉÉÉÉ”

Gggrrrr….

MAMA VAN LILY ZAL JE BEDOELEN! Ik heb niet met je op school gezeten.

En nou mee komen Lil, dan krijg je een ijsje.

So much voor de pedagogische aanpak …

En het lag heus vooral aan de toon waarop ze mijn naam zei, maar ik denk dat het tijd wordt om de-mama-van maar weer eens wat vaker te gaan introduceren. Dan ben ik maar ouderwets.

Hoe noemen de vriendjes en vriendinnetjes van jouw kinderen jou?

Facebook Comments
Mama van Lily zal je bedoelen!
Getagd op:        

2 thoughts on “Mama van Lily zal je bedoelen!

  • september 27, 2016 op 12:32 pm
    Permante link

    hahahaahh ik lig helemaal vlak van het lachen…. geweldig….
    id hoe kids je af en toe kunnen aanspreken….. en soms op een toon….. hoop maar altijd Jade~demi jij doet niet zo toch hahaha

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge